Casu romanu

    

At  origines antigas meda. Dae unos duamitza annos in sos campos de Sardigna, de su Latziu e de sa Toscana si produit su late dae gamas de erveches a pasculu francu.

Sos  Romanos antigos  lu antaiant  in tempos issoro.   Fintzas in sos patzos imperiales fiat cunsideradu unu condimentu  ispetziale; sende vonu  a cunservare  fiat unu alimentu de base pro sas legiones romanas.  Custu casu est una carica de energia e vonu a digerire.

Una carateristica est  chi in sa coagulatzione si li azunghet una matriche (fermentu "scotta innesto") chi s'aprontat onzi die cun unu protzessu millenàriu. S'innestu est cumpostu dae un grupu de batèrios laticos termofilos autòctonos. A sos 38-40° s'azanghet s'innestu, imreende su cracu de antzone. Sa cracata si coghet a unos 45-48° e a pustis si murghet dae su soru. Sa pasta s'istajonat  in locales caentes e umidos.