Biddamanna Strisaili: sabores e nuscos in coghina


Sa variedade de sa coghina sarda si podet paragonare petzi a sas variedades de sos paisazos chi custa terra esprimet. Difatis sa gastronomia de sa Sardinna ponet a costazos de sos sabores de su mare, sos gustos e sos sabores de sas essèntzias de sa flora mediterrànea : dae sos pratos chi ant una traditzione antiga de sos pastores e de sos massajos a sos chi ant una traditzione in sos logos de mare. Sa cultura pastorale e in manera marzinale sa de s'agricoltura, caraterizant sa coghina biddamannesa. Sos puntos fortes suos sunt sas petzas arrostu, su casu berveghinu e de craba, sos salumes, su pane, sos durches. Sos sabores prus zenuinos si podent agatare in sas domos de sa zente comune, semper ospitale; in sos cuiles de sos pastores, connoschidores mannos e depositàrios de sos segretos pro coghinare sas petzas arrostu; in sas mesas amaniadas in foras durante sas festas (si sinzalat mescamente sa sagra de sa berveghe arrostu e de sos gathulis). Cun pagos pratos sa coghina biddamannesa si mustrat in totu sos sabores e fragos suos a sos ogros e mescamente a su palatu de su buongustàiu chi nd'apretzat deretu sas birtudes: semplitze e a su matessi tempus rica de ingredientes e sabores fundamentales, sena elaboratziones, cun aromas de ervas e linna fragosa ma non picante, istimulante cando s'assazat resessit a acuntentare finas su prus esizente. Setzi e màndiga!!!

BOS CUMBIDAMUS? ...su màndigu est servidu...

Sa petza arrostu meritat su postu de onore. In Biddamanna sos arrustos si faghent in onzi domo, comente si faghiat a s'antiga. Famadu est s'arrostu de porcheddu,in sas festas su coghinzu suo, est un'onore riservadu a su prus espertu. Sa traditzione lu cheret infèrchidu in un'ispidu artizanale fatu de linna de lidone cun s'azunta, durante su coghinzu, de sale e carchi butiu de lardu ebia, arricchidu cun ervas aromàticas che sa murta, su romasinu, su lavru e sa salvia chi dant a sa petza cussu fragu e cussu sabore inimitàbile; totu custu però fatu dae sa manu esperta de s'òmine. S'amanionzu de custa ispetzialidade cheret passèntzia meda e tempus bastante (pro unu porcheddu de mèdia mannària bi cherent pagu prus o mancu 3 oras de coghinzu) ma a pustis unu est pagadu bene dae sa bontade de su màndigu.

Sos culurgiones:pratu mutidu tradizionalmente "de sas festas" a base de patatas. Fiat amaniadu dae sas muzeres in sas dies de festa o cando su maridu pastore torraiat a domo. S'assemizant a sos prus connotos agnolotti in s'impastu internu, in prus de sa patata, b'est finas su casu de berveghe e, a segunda de sos gustos, una pitzigada de ervas aromàticas che a sa brasila, menta e pedrusìmula. Sa pasta esterna, in càmbiu est de farina de trigu, rigorosamente trigu sardu chi est su prus addatu dae semper ca dat una resa bona e est prus saboridu, e sìmula. Si servint cardos e cundidos cun banza de tamata frisca e petza segada a cantzigheddos . Caraterìstica de sos culurgiones, in prus a sa bontade issoro, est sa "cosidura" tìpica, fata a manos, pro los cunzare chi assemizat a un'ispica de trigu.

Macarrones de ismathadura: est a narrer mutzitos cun sa farina. Pratu caraterìsticu ca pro l'amaniare, cando sa pasta est pronta, si segat a cantzigheddos chi s'ischitzant cun sa pranta de sa manu subra de su "palineddu". Si cundint cun banza de tamata e casu.

Su presutzu. Est fatu siat dae sa cossa de su porcu siat dae sa pala. S'amàniu e sa contzadura rechedit cura meda. Bisonzat de istare a s'atenta pro chi no abarrent rastos de aba o sàmbene; chi siat salidu bene e postu su pìpere zustu e chi sa cantina siat bastante areada isseberende sas dies e sas notes fritas meda pro los esponner a s'àera. Sa contza e s'istajonadura de su presutzu durat pagu prus o mancu 1 annu (tocat de narrer però chi su tempus de s'istajonadura dipendet dae sa mannària de su presutzu). Su presutzu est bonu a mandigare in austu o cabudanni. In Biddamanna Strisaili sa produtzione de su presutzu si faghet prus che àteru in sas domos e in cantidade zusta pro su bisonzu de sas famìlias ma cun un'azigu de sorte si podent agatare unas cantas palas de presutzu a comporare. Est a su sòlitu cun s'ossu, mancari chi in sos ùrtimos tempos si siat traballende finas disossadu.

Sa sartitza: si sas cossas e sas palas de su porcu sunt destinadas a devenner presutzos; una parte de sa petza e de su lardu chi abarrat devenit sartitza. Cussizamus sa frisca ma chi siat assuta assuta (no istajonada) cota arrostu in sa bràsia cun sa cadriga o su zirarrostu

Is gathulis: no est unu durche, no est casu ma un'impastu de patatas a buddidu e casu (belle comente s'impastu internu de sos culurgiones) frissu in ozu buddidu e servidu cardu .

Sa seada si podet fagher in duas maneras: cun su casu friscu o cun sas patatas. Tìpicu durche Biddamannesu, si coghet in su forru a linna a pustis de aer cotu su pane o "su pistoccu" a manera chi su forru non siat tropu cardu. Est bona meda frita. Ingredientes: casu friscu, patatas, oos, corza de arantzu, mele, abardente. Turreda cun curcuriga: Sa curcuriga, ispuligada e sena sèmenes, si segat a cantzigheddos e si mesculat a sa pasta de farina lievitada. S'azunghet un'azigu de lardu e de casu biancu salidu (friscu), si amàlgamat bene su totu e a pustis si faghent botzas e si ponent subra de fozas de castanza e, a sa lestra, si nche ponent in su forru cardu. Si dassat in su forru finas a cando devenit dorada. Est bona meda.

Su pane paris a sa pasta, est su pernu de s'alimentatzione Biddamannesa. In Biddamanna Strisaili, su pane assumit finas unu valore simbòlicu forte essende de cando in cando, a segunda de sos mamentos diferentes de sa bida, espressione de festa o de augùriu. Bi sunt sos panes de sas ocasiones ispetziales, chi non s'agatant mancu in cumèrtziu, ma sunt produtos chi onzi famìlia riproduit cun amore dae sos tempos antigos. Caraterìsticu est su chi si narat "pistoccu", caraterizadu dae sa forma tunda e sicu,a pustis su "pane carasau". Si differèntziat dae sos àteros panes ca cheret infustu in antis de lu consumare. Est nàschidu pro acuntentare sos bisònzos de sos pastores chi aiant sa netzessidade de disponner de un'alimentu cuotidianu chi non si guasteret durante su tempus de assèntzia dae domo cando fiant in truba cun sos animales. Sos ingredientes sunt semper sos matessi, est a narrer farina, casu e patatas. Cotu in su forru, si est possìbile a linna, cun una prima cotura chi lu rendet sìmile ad un'amoddigadu e, bogadu dae su forru, segadu a meidade e torradu a ponner in su forru pro sa cotura finale chi lu faghet biscotadu. Tenet una calidade manna: si podet cunservare pro tempus meda ca est privu de aba.

Un'àteru produtu tìpico, pro su chi pertocat sos licores, est "su filu de ferru", de seguru su prus connotu de sos distillados Sardos. Fatu dae binàtzas selezionadas, s'abardente est tìpica de s'Oristanesu e de sas zonas internas de s'isula. Est curiosu a ischire chi su nùmene derivat dae su clàssicu cantzu de filu ferru postu pro rilevare sa presèntzia de sas ampullas de su distilladu cuadu in unu bucu iscavadu suta terra cando, a su cumintzu de su sèculu, si faghiat in manera clandestina. Una mentzione particulare meritant sas grapas, caraterizadas dae fragos e sabores chi amentant sas àghinas de provenièntzia. In cumèrtziu s'agatant sa grapa de vernàccia, de muscadellu, de vermentinu, de cannonau e de malvasia.
In mesu de sos licores cun propriedades dizestivas sinzalamus sa murta ruja, otenta mediante infusione a fritu in s'alcol o in s'abardente de sas làddaras de su fundu omònimu semper birde, cun su tantu zustu de tzucaru; sa murta bianca in càmbiu si otenit dae s'infusione a fritu in s'alcol de sas fozas, s'otenit in custa manera unu licore prus delicadu, in colore biancu chi andat a su birdigheddu. Su limontzellu e su licore de figu morisca s'otenint semper cun su matessi protzedimentu de infusione a fritu in s'alcol o in s'abardente e cun su tantu zustu de tzùcaru, su primu dae sa corza de su limone e su segundu dae sas frùtoras maduras de sas figos moriscas innetiados de sa parte esterna.