Sa mamma de su Sole

Paret una femina arta cun su sole a su postu de sa cara. Sos bestires non si distinghent bene ca su lugore de sa cara illuniat sos chi la bident. Issa bessit a sa punta de su sole,  in istiu, cando bi sunt sas cardanas e a giru no s'agatant mancu sas tzilighertas. Issa preferit a tennere sos pitzinnos chi si atrivint a bessire, pro cussu sos babbos e sas mammas no cherent chi sos figios andent a logu a cussas oras. Est meggius a no bessire ca la podides intoppare e  bo-nche podet leare.